TOP 5 Games

1.       Bihagan

Walang tatalo sa hilahan na ito. Ikaw man ang humihila o hinihila. :)

2.       Berong berong

Sobrang nakakapagod nito pero sobrang saya.

3.       Bulong ng Pari

Ibang klaseng suspense yung game na ito.

4.       Pinoy Dodgeball

The best yung feeling nang tatlong magkakasunod na bola na naiwasan mo.

5.       Tantsing

The best yung nakatama ka ng maraming coins kasi gumulong yung coin mo.

23. Ora ora Comanching

Napaka-tribal ng dating ng pagpili ng taya ng game na ito. Talagang may chants pang kaakibat yung pag-ikot sa bilog e. Parang variation lang ng aswang aswang yung game. Mas challenging siya for the players sa loob ng bilog kasi may hawak ng stick na mahaba yung taya.  Tulad din ng aswang aswang, natawa ako sa mga sarili naming kasi feel na feel naming mga players yung pag-iwas namin sa taya.

Mas naging mahirap yung game nung may variation na humahabang stick tsaka ubusang lahi. Sa humahabang stick, mas lumalaki na kasi yung reach nung aswang kaya mas medaling makataya yung witch. Sa ubusang lahi naman, dumadami yung dapat mong bantayan at iwasan kaya mas nagiging challenging yung game.

MVP: Ako, dahil ako yung isang natira after ng unang round.

Award: Most Nakakatuwang Chant sa pagpili ng taya.

22. Lawin at Inahin

Nung una, hindi ko maintindihan kung bakit Lawin at Inahin yung tawag sa game kasi parang caterpillar yung formation ng players. Yun pala, Inahin pala yung nasa harapan ng mahabang pila tapos mga chicks yung mga nakapila sa likod niya. Tas yung lawin pala yung mananaya na hinaharangan ng inahin.

Napakahirap maging chick na nasa pinakalikod. Yung taong nasa pinakalikod kasi yung kailangang mataya ng lawin kaya lagi siyang kailangang gumalaw at umiwas sa lawin. Dapat agile, alerto at mabilis ding tumakbo yung mga nasa likod kasi ang tendency kapag mabagal sila, napuputol yung pagkakapit-kapit ng mga chicks sa isa’t isa.

Hindi ko na-experience maging lawin pero nung naging lawin si Mira, naawa ako sa kanya kasi sobrang nahirapan siya manaya yung nasa pinakalikod. Mukhang hindi madaling maging lawin kasi kailangan, aside from agility tsaka bilis, may strategy rin yung lawin para mataya niya kaagad yung nasa pinakalikod ng mga chicks.

Award: Most Nakakakaladkad Award. Dahil pag mabagal ka sa game na ito, maaari kang makaladkad.

21. Agawang Panyo

Familiar itong game na ito sa akin pero hindi ko naaalala kung nilaro ba namin ito nung kabataan namin. Unexpectedly, hindi ko na-enjoy yung game na ito.  Throughout the game, iniisip ko kung bakit parang mas masaya yung kabilang group kaysa sa group namin. Hindi ko alam kung KJ lang ako or yung group namin or hindi lang talaga masaya yung laro. Medyo nahirapan din ako sa game na ito dahil bingi ako tas mahina sumigaw yung reporter.

Sobrang nahirapan ako sa variation ng mga reporters. Yung variation kasi nila, instead na isigaw yung number na kukuha ng panyo, may equation munang kailangan isolve para malaman ng both teams kung sino ang dapat kumuha ng panyo. Nahirapan ako kasi dalawang taon na akong walang math subject tapos biglang nakita ko nanaman yung mga numbers at equations. Yun yung reason kung bakit ang bagal ko magsolve.

Award: Most Sabaw Game Award. Kukuha ka na nga lang ng panyo, magsosolve ka pa ng equation.

20. Pari-pari

Alam ko itong game na ito pero hindi ko alam kung anong tawag dito dati.Hindi namin kasi nilaro to nung kabataan namin. Nakikita lang namin ata to sa tv dati. Dahil mabigat ako, ako yung isa sa mga nagbuhat ng groupmates. Relatively madali lang sa akin yung game. Kailangan lang talaga na malakas yung arm strength sa game na ito. Habang tumatagal nga lang yung game, humihina nang humihina yung braso ko. Buti na lang hindi umabot sa nabitawan ko yung buhat namin.

Nakakatawa yung idea nung variation ng reporters. Pinapahiga yung bubuhatin instead na papaupuin sa magkakadikit na magbibihat. Mahirap siya kapag walang cooperation yung group niyo. Sa group namin, ok naman.  Competitive at cooperative yung group namin. Kami yung nanalo both rounds.

Award: Kailangang Kumapit Award. Dahil baka mahulog yung binubuhat sa game na ito, kailangan niyang kumapit nang mabuti sa mga bumubuhat sa kanya.

19. Dakpanay

Isa ako sa mga reporter ng game na ito.  Nakakapagod yung game pero na-enjoy ko siya. Kailangan kasi sa game na ito na mataya ng taya yung mga hindi taya mula sa labas ng bilog. Hindi ito basta-basta kasi kailangan matalino at madiskarte rin yung taya kung pano niya maaabot yung mga hindi taya na nagstestay sa loob ng circle. Yung mga hindi naman taya, kailangan tama yung timing nila sa paglipat ng circle or else, puede silang mataya ng taya.

Nakakatawa yung mga expression ng mga classmates ko pag inaabot sila ng taya outside the circle. Talagang may nagtitilian pa at feel na feel yung game. Nakakataranta rin yung ubusang lahi kasi ang dami ng kamay yung kailangan mong bantayan at iwasan. Sa sobrang taranta ko na nga nung ubusang lahi, hindi ko na ma-distinguish kung sino na yung nataya at hindi pa.

Award: Ang Pinakanakakahingal na Game. Dito ako sinobrang hingal after maglaro.

18. Tantsing

Sobrang nag-enjoy ako sa game na ito. First time ko lang nalaro ito pero feel ko sobrang galing ko.  Ako ang pinakamaraming nakuhang coins sa team namin. Magaling akong chumamba makatama ng coins. Unfortunately, natamaan yung coin ko nung kalaban ko so hindi ako nanalo. Iba yung nakinabang sa mga nakolekta kong coins. Kailangan din pala sa game na ito may strategy ka ren sa place ng coin mo para mahirap tamaan.

MVP: Ako dahil marami akong nakuhang coins.

Award: “Gulong Award”. The best kasi pag gugulong yung coin mo. Either maraming tatamaan or mapapalayo ka sa playing area.

17. Bagbagtok

Hindi ko masyadong na-enjoy itong larong ito kasi mali ata yung pagkalaro namin. Ang objective ng game ay sakupin or makatawid sa kabilang team ang karamihan sa grupo. Pero ang nangyari ay nagfocus ang both teams sa pagbato sa mga members ng magkabilang team.  Parang naging dodgeball yung game. Pero kahit na ganun ang nangyari, na-enjoy ko rin yung game eventually.

Isa ako sa mga naka-survive nung 1^st game. Naalala ko pa yung feeling na may 5 bolang magkakasunod na dapat mong maiwasan. Feel ko, ako si Keanu Reeves sa the Matrix. Nung 2^nd game, sinubukan kong maging aggressive at mambato ng maraming tao. Pero nag-fail ang plano ko dahil wala akong natamaan. Natamaan pa ako ni Paulo nung round na ito. Nung final game, nag-lay low na lang ako since pagod na ako. Pero ironically, this round pa ako nakapag-out ng isang kalabang papunta sa team namin.

Award: Ang Pinakamagulong Game. May mga batong nasa ere, may mga nambabato, may mga tinatamaan, may mga umiiwas at meron ding tumatakbo. Sa sobrang gulo ng playing area sa game na ito, nakakahilo kung anong una mong gagawin. 

16. Bulong ng Pari

Ito na ata ang best suspense game na nilaro namin sa Philippine Games. Ang goal ng game ay ma-out ang lahat ng members ng kabilang team before nila ma-out ang members ng team niyo. Sobrang nakakakaba yung feeling pag turn na ng team niyo na magsend ng representative. On the other hand, nakaka-excite din yung feeling pag pinapalapit ng members ng kabilang team yung pinabulong ng group niyo.

Hindi ko na-experience “ma-bang” pero nang “ma-bang” yung teammate ko, masakit din sa feeling. Parang may nawala talaga sa kanya.

MVP: Sam, dahil naiwasan niya na ma-bang nang maraming beses sa team namin.

Award: Best Suspense Game. Ramdam na ramdam naming yung tibok ng puso naming kapag lumalapit dun sa bubulungan.

15. Pilantikan

Hindi ko nagustuhan tong game na ito. For some reason, napupunit yung mga papel na tinitira ko.  Parang 3/5 na bala na ginagamit ko, napupunit lang e. Hindi ata kasi ako marunong tumira. Wala na nga akong natamaan, mabilis pa akong naubusan ng panira sa kalaban kaya maaga akong na-eliminate sa game.

Hindi ko gusto yung rule na kapag naubusan ka na ng bala, out ka na sa game. Kaya medyo nagutuhan  ko yung variation na puede na mamulot ng bala basta wag matamaan kahit ng friendly fire. Hindi pa rin ako tumagal sa game dahil hindi nga ako makatira ng maayos for some odd reason.

Award: “Supot mga Bala ko Award”. Dahil laging napupunit yung mga bala ko.

14. Dr. Quack Quack

Hindi ko inakala na may gender bias pala itong game na ito.  Nung nilalaro kasi naming ito dati, hindi naman issue kung lalaki o babae yung players. Inenjoy lang naming yung paglalaro nito nung bata pa kami.

As expected, na-enjoy ko pa rin ang paglalaro nito.  Natuwa ako kasi hindi na kami pinutol ng taya yung magkakahawak na kamay namin. Masakit kasi yun at naaalala ko pa yung mga kalaro kong nagpapakamartyr at ayaw maglet go para mapatagal lang yung habulan. Nataya nga lang ako nung first game. Pero okay lang kasi at least, na-experience ko rin maging taya. Mahirap maging taya. Nahirapan akong magsolve nung knot nung mga classmates ko. Kinailangan pa kaming tulungan ni Ma’am Grecia.  Napagod rin ako maghabol ng mga classmates pero nakataya naman ako ng dalawang.

Award: “Nabuhol ang Utak ko Award”. Nahirapan ako mag-untangle ng kaklase.

13. Bilaran

 Nung ineexplain siya ng reporters, medyo nag-alala ako kasi mabigat ako at kawawa naman yung bubuhat sakin.  Sinabihan ko na tuloy beforehand yung teammate ko na bubuhat sakin na mabigat ako. Pero buti na lang, hindi siya naging problema nung naglalaro na kami.

Nagustuhan ko itong game na ito. Nagulat ako kasi hindi talaga malakas yung arm strength ko pero hindi ako nahirapan buhatin yung teammate ko.  Medyo ok naman yung balance ko kasi hindi naman kami sumubsob nung teammate ko pero nagwowobble ako pagkabuhat ko sa kanya.

Sobrang joke time nung variation ng game. Naawa lang ako kay ate na binuhat naming lahat. Kasi ako pa nga lang na siya lang yung binuhat, medyo nahirapan na, pano pa kaya siya? Tsaka nakakatawa tingnan yung variation kasi parang binabalibag na nung players yung person na binubuhat.

Award: Weight training award. Para kasing human barbell yung dating nung game sakin.

12. Agawan Base

Na-excite akong laruin to kasi familiar yung laro sa akin. Pero nakakatawa kasi nung tinatanong ni Mam Grecia kung paano laruin yung game, hindi ko maalala. Alam ko lang dati na naglalaro kami ng agawan base. Nung inexplain na sa amin yung mechanics nung game, bumalik na sa akin lahat ng memories ko sa paglalaro nito.

Nag-try akong maging aggressive sa game na ito. Normally kasi ako palagi yung pampahaba ng base. Nag-attempt akong maka-save ng teammates at manaya ng kalaban. Pero unfortunately, wala akong naligtas or nataya. Nalilito kasi ako kung sinong mas bago sa amin nung kalaban ko. May time nga na may tinaya akong kalaban pero mas bago daw siya so hindi daw yung legit.

Award: “Mas Bago Ako Award”. Dahil lahat ay takot sa sentence na ito sa game na ito.

11. Agawan ng Sulo

      Nung ineexplain sa amin ng reporters itong game na ito, akala ko sobrang mag-eenjoy ako pag nilaro na. Medyo na-disappoint ako sa game na ito. Kasi naguluhan talaga ako sa mechanics ng game na ito. Feeling ko, hindi masyadong naging effective yung reporters sa pag-eexplain nung mechanics nung game. 

Lalo pa akong na-disappoint nung variation na yung nilaro namin. Every now and then, tumitigil yung game kasi hinahanap namin yung taya dahil nawala or napapansin na may mali sa variation na ginagawa namin. Sobrang gulo to the point na nawalan na ako ng gana maging competitive sa game.

Sa game na ito, dapat mabilis ka at ang iyong reaction time kasi paunahan kayong papasok sa mga sulo. Dapat rin agile ka kasi madalas, hindi lang ikaw yung mag-aattempt na pumasok sa sulo. Madalas, maaagawan ka ng papasukan.

Award: Most Desperate Game. Kahit isa na lang yung bilog na papasukan, gagawin at gagawin ang lahat para makapasok lamang.

10. Pinoy Dodgeball

Para akong bumalik sa elementary nung nilaro namin itong game na ito. Kahit hindi ako masyadong magaling sa game na ito, lagi akong sumasali kapag may naglalaro nito dati.

Pero kahit pamilyar na sa akin yung game, hindi pa rin ako nadalian. Hindi kasi ako sanay na more than 1 yung bolang ginagamit. Ako tuloy yung unang natamaan ng bola nung first round. Natamaan ako sa likod kasi akala ko isa pa lang yung bola. Nung group na namin yung mambabato, nakatama naman ako ng isang player. Pagdating ng second round, medyo tumagal naman ako sa playing area bago ako natamaan ng bola. Proud pa ako sa sarili ko kasi may one time na tatlong bola yung tumarget sakin na halos sabay-sabay pero naiwasan ko lahat. Pero after ilang bato, natamaan din yung paa ko.

Dapat sa game na ito, magaling kang umiwas sa mga bola. Dapat rin, lagi kang alert kung nasaan at nakanino yung mga bola para hindi ka kaagad matamaan ng bola. Kung ikaw naman yung nambabato, dapat magaling kang magpanggap kung sino talaga yung babatuhin mo. Dapat rin na alisto yung nambabato kung sino yung mga hindi alert at puedeng batuhin.

MVP: Paolo, dahil ang galing niyang umiwas, mambato at sumalo ng bola. Ilang beses din ata siya nakasalo.

Award: “Backstab award”. Akala mo naiwasan mo na yung 2 bola, meron palang mambabato sayo sa likod.

9. Hipuin Ang Kulay

Hindi ako masyadong nag-enjoy sa game na ito compared sa ibang games na nalaro ko sa Philippine Games. Unang-una medyo nahirapan ako maghanap ng kulay. Natataranta kasi ako pag nag-announce na ng kulay yung taya. Idagdag mo pa na nagkakagulo na ang lahat kapag nag-announce na yung taya. Pangalawa, naka-white t-shirt at black jogging pants and shoes lang ako kaya disadvantageous sakin yung game na ito nung araw na nilaro itong game.

Ang naging strategy ko na lang sa game na ito ay sundan yung mga tao. Dahil wala namang maximum number ng tao ang puedeng humawak sa isang kulay, ang ginawa ko ay tiningnan yung paligid kung may mga taong nagkukumpulan at doon ako nakikisiksik para hawakan kung ano man yung bagay na hinahawakan nila. Dapat rin sa game na ito, makulay yung suot mo o ng mga kakampi mo para mas madaling makahanap ng hahawakan.

Nung nagkaroon na ng variation, mas lalo akong nahirapan at nataranta. More or less sa isip ko, matataya na ako sa unang round pa lang. Nataya ako nung ikalawang round. Para sa akin, mas naging masaya ako nung naging taya ako sa game na ito (lalo na nung marami na kaming taya).

Award: “Nakakaharasss award”. Dito mo ma-eexperience mahawakan kung saan saan.

8. Berong-Berong

Isa ito sa mga pinakanakakapagod na game na nalaro ko sa Philippine Games. Pero, sabi nga ng isa naming classmate (hindi ko nakita kung sinong nagsabi, pero narinig ko), puedeng dito mo mahanap yung soul mate mo kasi eventually, hahawak ka sa kamay ng kalaro mo.

Sobrang nag-enjoy rin ako sa game na ito. Sa simula, medyo madali pang umiwas sa mga nataya na. Pero habang tumatagal, mas nagiging challenging sa mga remaining players yung pag-iwas sa mga taya kasi nagiging group effort na yung pagtaya ng mga nataya. Hindi naman ako kasama sa mga unang nataya sa game pero hindi ren ako yung isa sa mga huling nataya. Nung nataya na ako, madalas na nahihila na rin ako ng mga kapwa ko taya sa pag-attempt nilang manaya ng ibang players. May mga times rin na naputol yung paghawak ng kamay ng mga taya kasi sa sobrang hila nung ibang taya para mataya yung remaining players.

Mas mabilis yung game nung nagkaroon ng variation na puedeng maghiwalay yung taya into 2 groups composed of 3 members. Dahil mas marami na yung mga kamay na puedeng makataya sa remaining players, mas naging challenging yung game from the perspective of the players na hindi pa taya kasi from anywhere na puede manggaling yung kamay na puedeng tumaya sayo.

Award: “Kamay Everywhere Award”. Kakaiwas mo pa lang sa kamay ng taya, meron pang 2 kailangang iwasan.

7. Baboy-baboy

Hindi na ako nagtakang itinaya ni Ma’am Grecia yung pagtuturo niya ng Philippine Games sa larong ito. Sobrang thrilling ng larong ito kahit magnanakaw ka man o inahin. Imposibleng hindi ka mag-enjoy kung competitive yung mga naging kalaro mo rito.

Na-experience kong maging magnanakaw at inahin. Kapag magnanakaw ka, effective yung strategy na magnakaw mula sa likod ng kalaban. Kapag inahin ka naman, sobrang nakakangawit. Hindi ako masyadong nakapag-concentrate sa pagdepensa sa mga magnanakaw kasi nakakangawit yung position ng inahin. Idagdag mo pa na nataranta ako nung nanakawan ako. Tuloy, maraming nanakaw sakin yung mga kalaro ko. Pero, na-redeem ko naman yung sarili ko nang mataya ko si Mira.

Napansin kong dapat mabilis yung reflex at reaction time mo sa paglalaro nito. Malaki talaga yung chance na mahirapan kang magnakaw/protektahan yung mga biik kapag hindi ka mabilis gumalaw at mag-react. Isa pang mahalagang bagay sa paglalaro nito ay yung pagiging kalmado lang kahit anong mangyari. Dapat sa game na ito, hindi ka mataranta kasi kapag nataranta ka na, mas malaki yung chance na hindi ka makanakaw/mawalan ka ng maraming biik.

Award: This game deserves the “Nakakangawit award”. Dapat may automatic reflex yung kamay mo para makataya kaagad at maiwasan ang sobrang nakakangawit na position ng baboy.

6. Sis-sis-ki

Hindi ko masyadong na-enjoy itong game na ito dahil sobrang bilis niya matapos kapag may magaling kang kalaro. Aatakihin mo pa lang yung kalaban pero tapos na pala yung game kasi nauna na sayong makahawak ng ankle. Tapos may mga pagkakataon pa na talagang nasa sahig na yung labanan kasi competitive talaga kaming magkalaban. Sa sobrang intense nung game na ito, pagkatapos nung game ko na napansin na nagkaroon ako ng maliit na sugat sa left wrist ko.

Nung variation, at least na-feel ko naman yung pag-atake sa kalaban. Pero hindi ako naka-tag dahil magaling din dumepensa yung mga naging kalaban ko. May mga muntik moments na makaka-tag sana ako pero hindi siya natuloy. Pagdating sa pagdepensa naman, hindi ako personally na-tag ng kalaban ko pero na-tag niya ng isang beses yung kakampi ko.

Award: “The Flash” award. Aatake ka palang, tapos na yung game kasi tapos na yung teammate or kalaban mo makataya.

5. Basket ng Prutas

Nakakalito yung game na ito. Dapat lagi kang alert kung sino yung susunod na pain at taya. Dahil second class ko lang itong Philippine Games, hindi naman ako masyadong nalito nung naglalaro. At some points nga, ako pa yung nag-eexplain sa mga kaklase ko kung sino dapat yung sunod na pain at taya kapag nagkakalituhan na.

Sa game na ito, kahit hindi ikaw yung tumatakbo, Masaya pa rin kasi nakakatawa panuorin yung mga taong matagal narerealize na sila na pala yung sunod na pain o taya. Kadalasan pa nga, naglalaho yung pain o yung taya dahil sa sobrang taranta or sa sobrang lag lang nung mga naglalaro.

Interesting din yung variation na 2 yung taya at pain kasi lalong nagiging challenging yung game. Nung variation na nung game, most of the time, hindi ko na ma-identify kung sino yung pain at taya tsaka kung sino yung hinahabol ng mga taya. Ang nasa isip ko na lang ay kung may pupunta sa harapan o likod  ko, puedeng ako na yung sunod na pain.

MVP: Red, Napansin kong madalas siyang naging pain nung naglaro kami pero once or twice ko lang siya nakitang nataya.

Award: “Buffering Award”. Tawa ka pa nang tawa, ikaw na pala ang tatayain.

4. Sting

Nakakatuwa itong game na ito. Para siyang fencing pero daliri/kamay yung gamit. Mukha siyang simple at madaling gawin nung ineexplain sa amin pero hindi pala.  Sa game na ito, kailangan may strategy ka ren sa pag-atake sa kalaban. Masakit siya sa kamay kasi kailangan pigilan yung force na ineexert nung kalaban para hindi niya mahawakan ang kahit anong parte ng iyong katawan.

Nung 1 vs. 1 pa yung laban, hindi ako nanalo kasi ang hirap ma-touch ng kalaban pag 100% yung attention niya sayo. Pero nung variation na 2 vs. 2, mas dumali manaya para sa akin. Kasi puede mo ng lituhin yung mga kalaban mo kung sino talaga yung balak mong tayain. On the other hand, I think puede rin humirap yung game sa variation kasi kailangan mo na ring protektahan yung teammate mo kapag tinatarget siya ng 2 mong kalaban.

Napansin kong madaling targetin yung lower parts of the body kaysa sa upper parts. Pero ang weird kasi nung nakataya ako, sa ulo ko na-touch yung kalaban.

MVP: Ako, dahil nataya ko sa ulo si RJ nang isang beses nung may variation na.

Award: Reflex Award. Dapat kasi mabilis ang Reflex mo sa game na ito para hindi ka ma-sting.

3. Bunong Braso

Nung nalaman kong maglalaro kami ng bunong braso, medyo alam kong hindi ako mag-eexcel sa laro. Mahina talaga kasi yung arm muscles ko. Kahit nung bata pa ako, mabibilang mo lang kung ilang beses ako nanalo.

Sa game na ito, kailangan talaga malakas yung arm muscles mo kasi yun yung magdedetermine kung kaya mong maitulak pababa yung braso ng kalaban mo. Sa game na ito, pag di malakas yung arm muscles mo, kailangan mo at least ma-withstand yung force ng braso ng kalaban mo para hindi ka matalo or hindi ka kaagad matalo.

So nung nagstart na yung laro, hindi na ako nagulat na hindi ako nanalo kahit isang match man lang. Masaya na ako na laging draw ang result. Nung bata kasi ako, most of the time, talo ako sa bunong braso. Isang beses lang ako natalo. Si Paolo yung nakatalo sa akin kaya siya ang varsity player ko for this game.

MVP: Paolo

Award: This game deserves the “Masakit sa Braso Award”.

2. Bihagan

Tulad ng Aswang-aswang, nalaro ko na rin itong game na ito nung nag-sit in ako dati sa class ni Ma’am Grecia. Ito yung isa sa mga pinakafavorite kong games na nalaro ko sa Philippine Games.

Ako lagi yung aggressive na nanghuhuli sa game na ito. Ang ginagawa ko palagi ay ineextend ko sa kakampi ko yung isa kong kamay para just in case na mahila ako ng kabilang team, mas madali nila ako mahila pabalik. Another strategy na ginagawa ko in this game is tinatarget ko yung mga kalaban na napapatingin dun sa mga taong naghihilahan para mas madali silang mahila. Pag wala naman akong matarget, paminsan minsan, nakikisali ako dun sa mga humihila para ma-save yung mga hinihila ng kalaban.

Dahil ako yung nanghuhuli, at one point, naranasan ko rin yung pag-agawan ng kakampi at kalaban. Masaya siya pag pinag-aagawan ka kasi nandoon yung thrill e. Pero the day after, sumakit yung braso ko dahil sa sobrang stretch.

Hindi ko naranasan maging bihag ng kabilang team ngayon. Pero nung first time ko siya laruin, nahuli ako once. Nung time na nahuli ako, puwede nang tumakas yung mga bihag. So after a while, nakatakas ako. Hindi muna ako gumalaw sa aking puwesto hanggang sa madistract yung nagbabantay sakin hanggang sa tiningnan niya yung mga nangyayari sa neutral field.

MVP: Ako, dahil nakahuli ako ng dalawang kalaban at hindi ako nahuli this time around.

Award: “Most fun Game”

1. Aswang-aswang

      Nalaro ko na itong game na ito nung nag-sit in ako sa class dati ni Ma’am Grecia. Pero na-excite pa ren ako maglaro kasi alam kong masaya siyang laruin. Nung first time ko siya laruin, sa gilid ako pumuwesto. Napansin ko dati na pag sa gilid ka pumuwesto, disadvantageous siya kasi mas mataas yung chance na matataya ka.

Naranasan ko rin maging aswang nung first time kong maglaro nito. Mahirap maging aswang kasi kailangan agile ka at may plan ka before umatake. May one time nga na halos hindi ako makataya ng iba.

So this time around, pumuwesto ako sa may bandang gitna ng taong-bayan. Dito ko narealize na corny pala kung nasa gitna ka. Una, hindi ka halos matataya ng aswang. Wala palang thrill pag sa gitna. Pangalawa, magpapadala ka lang sa galaw ng buong crowd ng taong bayan.  Kasi, yung nasa gilid yung mga umiiwas. At higit sa lahat, mainit at siksikan sa gitna. Maaari kang matapaktapakan or makatapak ng ibang players.

Good thing na may variations yung game kasi mas nagiging challenging siya even para dun sa mga nasa gitna. Pag dalawa na yung aswang, hindi na basta basta nakakagalaw yung mga nasa gitna. So less yung natatapakan/nakakatapak ng ibang players. Pag nataya naman at nagiging aswang, eventually, napupunta na sa gilid yung mga dating nasa gitna.

Award: This game deserves the “Naipit ako sa Gitna ng Taong-bayan Award”. It’s self-explanatory.