As expected, na-enjoy ko pa rin ang
paglalaro nito. Natuwa ako kasi hindi na
kami pinutol ng taya yung magkakahawak na kamay namin. Masakit kasi yun at
naaalala ko pa yung mga kalaro kong nagpapakamartyr at ayaw maglet go para
mapatagal lang yung habulan. Nataya nga lang ako nung first game. Pero okay
lang kasi at least, na-experience ko rin maging taya. Mahirap maging taya.
Nahirapan akong magsolve nung knot nung mga classmates ko. Kinailangan pa
kaming tulungan ni Ma’am Grecia. Napagod
rin ako maghabol ng mga classmates pero nakataya naman ako ng dalawang.
Award: “Nabuhol ang Utak ko Award”. Nahirapan
ako mag-untangle ng kaklase.
No comments:
Post a Comment